Sąsiad, którego nie miało być

Kiedy mąż wyjeżdża w delegację, a ty przypadkiem spotykasz na klatce nowego sąsiada, jedna rozmowa to za mało. Coraz częściej szukasz pretekstu, by go zobaczyć.

Dzień, w którym zaczęło się palić

Ta historia nie zaczyna się od mocnego dotyku ani od gorącego spojrzenia. Zaczyna się od zapachu kawy, który sączył się z mojego mieszkania w sobotni poranek, i od dźwięku wiertarki za ścianą. Mąż, Marek, właśnie wyjeżdżał na dwutygodniową delegację do Gdańska. Miałam zostać sama w naszym małym mieszkanku, wśród znajomych ścian i wspólnych zdjęć.

Kiedy wyszłam z kluczami do kosza, na klatce schodowej stał obcy facet. Wysoki, z ciemnym zarostem, w podkoszulku, które opinało mu ramiona. Trzymał w ręku pudło z narzędziami.

— Dzień dobry. Przeprowadzam się na trzecie piętro — powiedział, uśmiechając się, a ja poczułam, jak coś we mnie drgnęło. Patrzyłam na jego ręce, na palce, które trzymały pudło, i nagle wyobraziłam sobie, jak dotykają mojej skóry.

— Dzień dobry — odpowiedziałam, udając nonszalancję. — Ja jestem Marta, mieszkam tu od lat.

— Piotr — rzucił, przeciągając samogłoski. — A to wszystko moje. Dosłownie wszystko. — Zaśmiał się, ale w tym śmiechu było coś więcej. Pustka w moim żołądku nagle wypełniła się ciepłem.

Kawa i przypadkowe spotkania

---

Następne dni były usłane pretekstami. Zaczęłam wychodzić na balkon częściej, niż to konieczne, przypadkiem o tej samej porze co on. On też nie był obojętny. Czasem stał w oknie, patrzył na mnie, a potem spuszczał wzrok, jakby się wstydził.

Pewnego popołudnia spotkaliśmy się w windzie. Jego koszulka pachniała potem i drzewem, a ja wbijałam wzrok w ziemię, żeby nie patrzeć na jego ramiona. Wyszedł na swoim piętrze, ale zanim drzwi się zamknęły, odwrócił się:

— Masz może zapasową kawę? Moja właśnie się skończyła, a wszystkie sklepy są zamknięte z powodu święta.

To była wymówka, oczywiście. Ale nie potrzebowałam dużo. Zaprosiłam go na kawę, do swojego mieszkania, podczas gdy mąż był setki kilometrów stąd.

Rozmawiał, a ja gapiłam się na jego usta. Kiedy podawał mi kubek, dotknął mojej dłoni. Trwaliśmy tak sekundę dłużej, niż trzeba, a wtedy poczułam, jak moje piersi twardnieją. Zacisnęłam uda, żeby ukryć wilgoć, która zbierała się między nimi.

Dotyk, który łamie zasady

Kolejny tydzień mijał mi na marzeniach o jego rękach. Siedząc na kanapie, w domu Marka, z telefonem w dłoni, mogłam myśleć tylko o Piotrze. O tym, jak jego głos brzmi w mojej głowie. Jakie to uczucie, gdyby objął mnie od tyłu, gdybym poczuła jego twardość na pośladkach.

---

Pewnego wieczoru zapukał do drzwi. Miałam na sobie tylko cienką sukienkę, bo myślałam, że to kurier. Gdy zobaczyłam jego sylwetkę w progu, serce zabiło mi mocniej.

— Przyszedłem oddać płytę, którą pożyczyłaś — powiedział, ale w jego głosie nie było ani cienia muzyki. Patrzył na moją szyję, na linię dekoltu, a potem prosto w oczy.

Nie zaprosiłam go wprost. Po prostu ustąpiłam mu miejsca w drzwiach, a on wszedł. Zanim zdążyłam zamknąć drzwi, poczułam jego dłonie na mojej talii. Cofnęłam się o krok, ale wtedy dotknął policzka, obejmując moją twarz, i pocałował mnie. Jego język wślizgnął się do moich ust, a ja nie protestowałam. To było jak złamanie przysięgi, ale czułam tylko dziką, nieznaną mi dotąd przyjemność.

W ogniu, bez żalu

Poprowadził mnie do sypialni, rzucając na łóżko. Moja sukienka podjechała w górę, odsłaniając uda. Położył się na mnie, jego ciężar przygniatał mnie do materaca, a ja czułam jego twardy kutas przez materiał spodni. Rozpiął je, a ja jęknęłam, gdy jego palec wsunął się w moje mokre już miejsce. Byłam tak wilgotna, że jego ruchy były śliskie, idealne. Gdy wsunął we mnie dwa palce, krzyknęłam, ale nie z bólu. Z pożądania, które narastało od tygodni.

— Chcę cię poczuć w środku — wyszeptał, a ja skinęłam głową. Zdjął resztę ubrań, a ja patrzyłam na jego muskularne ciało, na żylaste ramiona. Ukląkł między moimi nogami, rozchylił je szerzej i wsunął we mnie swojego kutasa od razu, głęboko, aż do samego końca. Poczułam, jak moje ścianki ściskają go, jakbym chciała go zatrzymać na zawsze.

Poruszaliśmy się w rytmie, który nie wymagał słów. Jego biodra uderzały o moje, a mnie odpływał umysł. Czułam, jak rośnie we mnie napięcie, jak każdy jego ruch przybliża mnie do granicy. Dotykałam jego pleców, wbijałam paznokcie w skórę, a on jęczał mi do ucha, jego oddech był gorący i nierówny.

— Dochodzę — wysapał.

— Nie! Jeszcze chwilę — prosiłam, ale on uśmiechnął się i przyspieszył. Moje ciało zareagowało samo, zaczęło drżeć. Orgazm eksplodował we mnie jak fala, rozlewając się po całym ciele. Piotr westchnął głęboko, a ja poczułam, jak jego nasienie wypełnia mnie ciepłem, gdy dochodzi razem ze mną. Leżeliśmy potem spleceni, z wilgotną skórą, a ja słyszałam tylko bicie naszych serc. Wiedziałam, że to się powtórzy. I nie miałam zamiaru żałować.